Ελεύθερες Ώρες

Οι ελεύθερες ώρες

Ποτίζουν τους ανθόκηπους

Στα αγροκτήματα των υπάρξεων

Στα αρχαία χωριά  

Της πρώιμης ελπίδας.

Καυτή γη
Ορίζουν τα καλοκαιρινά πρωτοβρόχια

Και μοιράζονται οι γειτόνοι

Που λογομαχώντας

Επιδεικνύουν τα σύνορα

Των σημερινών αναζητήσεων

Κατασκηνώνοντας στην επιθυμία

Του σημαδεμένου χάρτη

Που με ευλάβεια συμβουλεύτηκαν

Της υγρές νύχτες

Του χειμώνα που περνούσε.

Στάδιο

Οι παρέες των κοριτσιών στα ανώγεια

Υπερτερούν στα αγωνίσματα

Των θερινών γιορτών

Στα χωριά της αποψινής πατρίδας.

Αλλάζουν τις παραδοσιακές τους φορεσιές

Και εισέρχονται στο στίβο των αισθήσεων

Κρατώντας η μία την άλλη

Έως ότου αφεθούν με χάρη

Στις ηδονές των πεδίων

Υπακούοντας στις διαθέσεις των συνθημάτων

Καθώς η σημαία του αφέτη

Ορίζει το χρώμα

Στα πρόσωπα των θεατών

Και της ετερόφωτης ελπίδας

Στον νυχτερινό ουρανό

Πάνω απ τα υψωμένα λάβαρα

Των στεφανωμένων ηρώων.

Κελεύσματα

Οι ανάγκες των σκοπών

Στα φυλάκια του σαρκίου

Επιστρατεύουν την ελευθερία

Των γοφών των κοριτσιών

Και οι σιωπές οπλίζουν τα συστήματα

Στην πρώτη γραμμή

Του τάγματος των αισθήσεων.

Οι ευχές απερχόμενες

Αποτυπώνονται στην υγρασία της νύχτας

Καθώς η περίπολος προσπέρνα θριαμβευτικά

Διαφωνώντας σθεναρά

Με τα κελεύσματα των υπάρξεων

Που ορίζουν τις ευθύνες των θεαμάτων.