Τρέχα Οδηγέ

Οι αποστάσεις μικραίνουν

Και οι σιωπές

Εκτελούν τα δρομολόγια

Κάνοντας συχνές στάσεις

Για να επιβιβαστούν

Οι πολίτες της χώρας

Που βιαστικοί αγωνιούν

Σε όλη τη διαδρομή,

Επιμένοντας με συνθήματα

Να χλευάζουν

Τον Άγνωστο συνεπιβάτη

Που ξέχασε να κατέβει

Πριν το τέρμα της γραμμής.

Κρυφές Απορίες

Οι κρυφές απορίες είναι αυτές

Που ξυπνάνε τους έρωτες, αυτές

Που μεθάνε τα πάθη, αυτές

Που όταν αντικρίζεται η Κόρη με τον Αυγερινό

Ανασταίνουν τη δροσιά

Κάτω απ τα δυό της χείλη. Αυτές

Που κερνάνε συντροφιά

Και τη ζηλότυπη Σελήνη

Απορροφώντας τις δονήσεις,

Τις γκρίνιες και τις ορμές της

Και κρατώντας της το χέρι

Παρηγορούν

Τον Αυγουστιάτικο οίστρο της.

Κακές Παρέες

Θυμήθηκα τα στενά σοκάκια

Στην παλιά μας γειτονιά

Εκεί που γυμνώναμε την ντροπή μας

Καθώς  ψιθυρίζαμε στο αυτί της

Κραυγές τετράποδων πόθων

Ταΐζοντας δίποδους  ελιγμούς

Ενώ  οι φίλοι έπαιρναν μάτι

Απ τη γωνία

Χορταίνοντας τη θαλάμη.

Τώρα κρατάω σημειώσεις

Για να επανέλθω με ελπίδες

Αλλά χωρίς απαιτήσεις

Και δισταγμούς.