Πέναλτι

Οι Σειρήνες αποκοιμήθηκαν

Στις ακροθαλασσιές

Ατενίζοντας τα αμείλικτα κύματα

Στα πέλαγα των αποψινών ονείρων

Και οι μνήμες των φωνών

Χορταίνουν τις σιωπές των θεωρείων

Στα χασομέρια των διαλλειμάτων

Αγνοώντας τα σενάρια στα καμαρίνια

Όπου ο οίστρος των πρωταγωνιστών

Ετοιμάζεται ξανά να αποδράσει στον αφρό

Φουσκώνοντας τις ελπίδες των στόλων

Στις αφετηρίες της επερχόμενης εκστρατείας.

Μετάβαση

Απορούν οι σημαιοφόροι

Με τα χρώματα του ουρανού

Ενώ χαλεύει η σελήνη

Επικείμενα θαύματα

Και οι κόποι των ηρώων

Σκαρφαλώνουν αγωνιώντας

Στα υψώματα

Να αγναντεύουν

Την στολισμένη πολιτεία

Που γιόρταζε απόψε

Τις επιστροφές των τουριστών

Απ΄ τις λησμονημένες πατρίδες

Που βολεμένοι πια στα χειμαδιά τους

Τοποθετούν τα νέα αξιοθέατα

Στις βιτρίνες των σαλονιών.

Λιόγερμα

Τα λόγια λιγοστεύουν

Και οι σιωπές επιστρέφοντας

Αγγίζουν τρυφερά τις υπάρξεις

Που αγναντεύοντας το βωμό

Αναμένουν τη θυσία

Που προσφέρουν οι εραστές

Ανταμώνοντας στο αιώνιο ραντεβού.

Και οι ποιητές αδημονούν

Να εμπνεύσουν τους ολιγόπιστους

Εξιστορώντας τα πάθη

Και τα κατορθώματα των ηρώων

Καθώς οι αρετές συντονίζονται

Με της παλλόμενες χορδές της λύρας .